Blog Image

Jita Kyoei

Budo principes en gedachten

Vele Japanse krijgskunsten zijn veel meer dan alleen maar het aanleren van technieken om jezelf te verdedigen of om aan te vallen bij dreigend gevaar.

Achter het Budo, de verzamelnaam voor Japanse krijgskunsten, zit vaak een algemeen gedachtegoed of nog dieper, een filosofie. Het judo, een budo vorm afkomstig vanuit het eeuwenoude jiujitsu, ontstaan in de samurai tijd, is gebouwd op twee filosofieën. Het Jita Kyoei, wat vrij vertaald zoveel betekend als zorg voor het algemeen welzijn, of zorg goed voor jezelf zodat je ook voor anderen kunt zorgen. Het 2e principe is het Seiryoku Zenyo, wat zoveel betekend als zorg dat je met zo min mogelijk inspanning een zo groot mogelijk resultaat bereikt..Deze beide principes probeer ik ook toe te passen in het dagelijks leven. Over deze judo principes en de toepassing daarvan in allerlei dagelijkse situaties of gedachten, gaat dit Blog.

Eenvoud

Jita Kyoei Posted on Fri, February 09, 2018 10:29:02

Het leven in al zijn facetten is verre van eenvoudig, maar
dat betekend niet dat je ‘niet’ naar eenvoud kunt leven. Er is veel verwarring
rondom de begrippen ‘eenvoud’ en ‘eenvoudig’. Vaak worden ze door elkaar
gebruik omdat men er vanuit gaat dat ze ook hetzelfde betekenen, wat zeker niet
zo is.

Eenvoudig betekend zoveel als ‘zonder al
te veel moeite of tegenslag’
terwijl eenvoud gebaseerd is op bescheidenheid, op de afwezigheid van
versierselen of pracht en praal
.
Eenvoudigheid overkomt je terwijl ‘eenvoud’ door jezelf wordt bepaald.

Als we naar de principes van het judo kijken zou je kunnen stellen dat deze
gebaseerd zijn op ‘eenvoud’. Het principe Sieryoku Zenyo betekend zoveel als
met zo min mogelijke inspanning een zo groot mogelijk resultaat behalen. Het
past hierbij dus niet dat je allerlei fratsen gaat toepassen of onnodige
inspanning gaat doorvoeren. Eenvoud is dus van groot belang bij het Sieryoku Zenyo.
Het Jita Kyoei, het andere judo principe, is gebaseerd op zelfontwikkeling ten
gunste van het algemeen welzijn. Ook nu is eenvoud een van de pijlers van dit
principe, althans zo zie ik dit. Door eenvoud toe te passen vergroot je de
effectiviteit, het behalen van je eigen doel(en) en de groepsdoelstelling(en).

Judo is dus in mijn optiek gebaseerd op eenvoud maar judo is zeker niet
eenvoudig. Om effectief te zijn in het judo moet je veel investeren in
training, dus in tijd. Judotechnieken zijn effectief omdat ze bestaan uit
eenvoud. Het aanleren van deze eenvoud is echter verre van eenvoudig. Iedere
judoka op welk niveau dan ook moet continue blijven trainen op de
ver-volmaaktheid van de techniek waarbij gelijk gesteld kan worden dat deze
volmaaktheid nooit bereikt zal worden. Tijdens een judowedstrijd gaat het erom
dat je de tegenstander elimineert (of overwint) door deze op zijn rug te
werpen, door hem ten minste 20 seconden in een houdgreep te houden of middels
een verwurging of omstrengeling te laten afkloppen (opgeven). De eenvoud zit in
het gebruiken van de beschikbare middelen. Het meest voor de hand liggend
beschikbaar middel tijdens een wedstrijd is als het ware je tegenstander. De
kracht van je tegenstander wordt gebruikt in het eigen voordeel, en door te
zorgen dat je tegenstander zijn balans wordt verstoord zal ook dat in je
voordeel werken.
De eenvoud is dus in deze gekoppeld aan de beschikbaarheid van je tegenstander!

Eenvoud op of buiten de tatami is nooit een zelfstandig doel. Eenvoud is een
middel om doelen te kunnen bereiken. Wanneer je te veel bezig bent om eenvoud
door te voeren is er al geen sprake meer van eenvoud! Eenvoud moet een
vanzelfsprekendheid zijn. Ik heb eerder benoemd dat eenvoudig iets is wat je
‘overkomt’, toch denk ik dat je door met eenvoud te leven het leven op zichzelf
eenvoudiger wordt.

Tot slot; Het is zeker niet eenvoudig om in eenvoud te handelen!



Zelfreflectie

Jita Kyoei Posted on Wed, January 17, 2018 15:17:37

Kijk naar jezelf en
oordeel naar wat je echt ziet!

Het is vaak lastig om te oordelen over een ander, laat staan om dat over jezelf
te doen.
Velen oordelen over zichzelf door dit oordeel af te zetten tegen te successen
die ze behalen. Het winnen, geluk hebben of rijk worden is ‘iets’ wat goed
voelt en wordt dan ook gekoppeld aan succesvol zijn. Op welke wijze je rijk
bent geworden of hoe je aan de ‘winst’ bent gekomen wordt vaak vergeten,
onbewust of zelf bewust.

Op weg naar succes kom je vele obstakels tegen. De wijze waarop je deze
obstakels benadert vormen de waarde van je succes en zijn daarmee verbonden aan
‘hoe’ je bent. Er zijn vele voorbeelden van op het oog zeer succesvolle mensen
die hun succes koppelen aan goedheid. Toch is succes iets heel anders dan goed
bezig zijn. Wanneer je miljoenen verdient door het inzetten van ongeoorloofde middelen
of over de rug van andere ben je weliswaar succesvol maar betuigd dit zeker
niet van goedheid. Rijk of succesvol zijn, zijn vaak slecht oppervlakkige
waarnemingen.

De kunst om een waar oordeel over jezelf te vormen hangt samen met wat je wil
zien en wat je niet wil zien of kunt zien.
Je moet bereid zijn om in de spiegel van je eigen ziel te kijken, hoe moeilijk
of pijnlijk dit ook soms kan zijn.
Leer jezelf kennen door je eigen keuzes te begrijpen. Pas wanneer je jezelf
volledig begrijp, zie je hoe anderen jou zien.
Wanneer je ziet wat anderen zien, kan je pas echt een oordeel over jezelf
vormen.

Het in de spiegel van
je eigen ziel kijken is niet eenmalig, maar moet je iedere dag weer opnieuw
doen. De wereld om je heen verandert zo snel dat je telkens opnieuw moet kijken
hoe jezelf hiermee omgaat.

Er is een Japanse traditie die direct gebaseerd is op het kijken in de spiegel
van je ziel, het Kagami Biraki.
Iedere 2e zondag van het nieuwe jaar wordt op een feestelijke wijze het
openbreken van de spiegel gevierd door het drinken van Sake en het eten van Mochi
(kleefrijstcakejes).

Een Japanse legende vertelt het volgende verhaal:
Binnen een groep van een aantal goden was een groepslid die enorm wreed was in
zijn gedrag en daden. Zijn mede goden konden hiermee niet overweg en verbande de
wrede god uit de groep. Niet wetend waarnaartoe te gaan belande de wrede god in
een grot alwaar hij zich schuil hielt voor de wereld om hem heen. Naar een
tijdje ontdekte de wrede god een spiegelachtig object. Hij werd aangetrokken
tot dit object en het object dwong hem te kijken naar wie hij daadwerkelijk
was. Hoe dieper hij keek, hoe meer hij zijn eigen wreedheden zag. Naar jaren te
hebben gekeken in de spiegel, en te leren van wat hij zag, keerde de god terug
naar de andere goden die onmiddellijk zagen dat de god veranderd was in zijn hele doen en laten.

Uiteindelijk werd het beeld van een spiegel gebruikt om de ‘gewone mensen’ te
vertellen dat zij altijd naar zichzelf moeten kijken en daarmee zichzelf moeten
beoordelen voor wat ze daadwerkelijk zijn en voor wat ze doen. Deze manier van
persoonlijke reflectie kan leiden tot een beter karakter en oprechtere
daadkracht…… voorwaarde blijft wel dat je zelf diep genoeg in deze spiegel wil
kijken!