Het leven in al zijn facetten is verre van eenvoudig, maar
dat betekend niet dat je ‘niet’ naar eenvoud kunt leven. Er is veel verwarring
rondom de begrippen ‘eenvoud’ en ‘eenvoudig’. Vaak worden ze door elkaar
gebruik omdat men er vanuit gaat dat ze ook hetzelfde betekenen, wat zeker niet
zo is.

Eenvoudig betekend zoveel als ‘zonder al
te veel moeite of tegenslag’
terwijl eenvoud gebaseerd is op bescheidenheid, op de afwezigheid van
versierselen of pracht en praal
.
Eenvoudigheid overkomt je terwijl ‘eenvoud’ door jezelf wordt bepaald.

Als we naar de principes van het judo kijken zou je kunnen stellen dat deze
gebaseerd zijn op ‘eenvoud’. Het principe Sieryoku Zenyo betekend zoveel als
met zo min mogelijke inspanning een zo groot mogelijk resultaat behalen. Het
past hierbij dus niet dat je allerlei fratsen gaat toepassen of onnodige
inspanning gaat doorvoeren. Eenvoud is dus van groot belang bij het Sieryoku Zenyo.
Het Jita Kyoei, het andere judo principe, is gebaseerd op zelfontwikkeling ten
gunste van het algemeen welzijn. Ook nu is eenvoud een van de pijlers van dit
principe, althans zo zie ik dit. Door eenvoud toe te passen vergroot je de
effectiviteit, het behalen van je eigen doel(en) en de groepsdoelstelling(en).

Judo is dus in mijn optiek gebaseerd op eenvoud maar judo is zeker niet
eenvoudig. Om effectief te zijn in het judo moet je veel investeren in
training, dus in tijd. Judotechnieken zijn effectief omdat ze bestaan uit
eenvoud. Het aanleren van deze eenvoud is echter verre van eenvoudig. Iedere
judoka op welk niveau dan ook moet continue blijven trainen op de
ver-volmaaktheid van de techniek waarbij gelijk gesteld kan worden dat deze
volmaaktheid nooit bereikt zal worden. Tijdens een judowedstrijd gaat het erom
dat je de tegenstander elimineert (of overwint) door deze op zijn rug te
werpen, door hem ten minste 20 seconden in een houdgreep te houden of middels
een verwurging of omstrengeling te laten afkloppen (opgeven). De eenvoud zit in
het gebruiken van de beschikbare middelen. Het meest voor de hand liggend
beschikbaar middel tijdens een wedstrijd is als het ware je tegenstander. De
kracht van je tegenstander wordt gebruikt in het eigen voordeel, en door te
zorgen dat je tegenstander zijn balans wordt verstoord zal ook dat in je
voordeel werken.
De eenvoud is dus in deze gekoppeld aan de beschikbaarheid van je tegenstander!

Eenvoud op of buiten de tatami is nooit een zelfstandig doel. Eenvoud is een
middel om doelen te kunnen bereiken. Wanneer je te veel bezig bent om eenvoud
door te voeren is er al geen sprake meer van eenvoud! Eenvoud moet een
vanzelfsprekendheid zijn. Ik heb eerder benoemd dat eenvoudig iets is wat je
‘overkomt’, toch denk ik dat je door met eenvoud te leven het leven op zichzelf
eenvoudiger wordt.

Tot slot; Het is zeker niet eenvoudig om in eenvoud te handelen!