Kijk naar jezelf en
oordeel naar wat je echt ziet!

Het is vaak lastig om te oordelen over een ander, laat staan om dat over jezelf
te doen.
Velen oordelen over zichzelf door dit oordeel af te zetten tegen te successen
die ze behalen. Het winnen, geluk hebben of rijk worden is ‘iets’ wat goed
voelt en wordt dan ook gekoppeld aan succesvol zijn. Op welke wijze je rijk
bent geworden of hoe je aan de ‘winst’ bent gekomen wordt vaak vergeten,
onbewust of zelf bewust.

Op weg naar succes kom je vele obstakels tegen. De wijze waarop je deze
obstakels benadert vormen de waarde van je succes en zijn daarmee verbonden aan
‘hoe’ je bent. Er zijn vele voorbeelden van op het oog zeer succesvolle mensen
die hun succes koppelen aan goedheid. Toch is succes iets heel anders dan goed
bezig zijn. Wanneer je miljoenen verdient door het inzetten van ongeoorloofde middelen
of over de rug van andere ben je weliswaar succesvol maar betuigd dit zeker
niet van goedheid. Rijk of succesvol zijn, zijn vaak slecht oppervlakkige
waarnemingen.

De kunst om een waar oordeel over jezelf te vormen hangt samen met wat je wil
zien en wat je niet wil zien of kunt zien.
Je moet bereid zijn om in de spiegel van je eigen ziel te kijken, hoe moeilijk
of pijnlijk dit ook soms kan zijn.
Leer jezelf kennen door je eigen keuzes te begrijpen. Pas wanneer je jezelf
volledig begrijp, zie je hoe anderen jou zien.
Wanneer je ziet wat anderen zien, kan je pas echt een oordeel over jezelf
vormen.

Het in de spiegel van
je eigen ziel kijken is niet eenmalig, maar moet je iedere dag weer opnieuw
doen. De wereld om je heen verandert zo snel dat je telkens opnieuw moet kijken
hoe jezelf hiermee omgaat.

Er is een Japanse traditie die direct gebaseerd is op het kijken in de spiegel
van je ziel, het Kagami Biraki.
Iedere 2e zondag van het nieuwe jaar wordt op een feestelijke wijze het
openbreken van de spiegel gevierd door het drinken van Sake en het eten van Mochi
(kleefrijstcakejes).

Een Japanse legende vertelt het volgende verhaal:
Binnen een groep van een aantal goden was een groepslid die enorm wreed was in
zijn gedrag en daden. Zijn mede goden konden hiermee niet overweg en verbande de
wrede god uit de groep. Niet wetend waarnaartoe te gaan belande de wrede god in
een grot alwaar hij zich schuil hielt voor de wereld om hem heen. Naar een
tijdje ontdekte de wrede god een spiegelachtig object. Hij werd aangetrokken
tot dit object en het object dwong hem te kijken naar wie hij daadwerkelijk
was. Hoe dieper hij keek, hoe meer hij zijn eigen wreedheden zag. Naar jaren te
hebben gekeken in de spiegel, en te leren van wat hij zag, keerde de god terug
naar de andere goden die onmiddellijk zagen dat de god veranderd was in zijn hele doen en laten.

Uiteindelijk werd het beeld van een spiegel gebruikt om de ‘gewone mensen’ te
vertellen dat zij altijd naar zichzelf moeten kijken en daarmee zichzelf moeten
beoordelen voor wat ze daadwerkelijk zijn en voor wat ze doen. Deze manier van
persoonlijke reflectie kan leiden tot een beter karakter en oprechtere
daadkracht…… voorwaarde blijft wel dat je zelf diep genoeg in deze spiegel wil
kijken!